การเปรียบเทียบความต้านทานการกัดกร่อนระหว่างเหล็กกล้าไร้สนิม

เหล็กกล้าไร้สนิม 301 แสดงปรากฏการณ์การเพิ่มความแข็งแรงจากการทำงานอย่างชัดเจนในระหว่างการเสียรูป และถูกนำไปใช้ในโอกาสต่างๆ ที่ต้องการความแข็งแรงสูง

เหล็กกล้าไร้สนิม 302 นั้นโดยพื้นฐานแล้วเป็นเหล็กกล้าไร้สนิม 304 ที่มีปริมาณคาร์บอนสูงกว่า สามารถเพิ่มความแข็งแรงได้ด้วยกระบวนการรีดเย็น

302B คือเหล็กกล้าไร้สนิมที่มีปริมาณซิลิคอนสูงซึ่งมีความต้านทานสูงต่อการเกิดออกซิเดชันที่อุณหภูมิสูง

เหล็กกล้าไร้สนิม 303 และ 303Se เป็นเหล็กกล้าไร้สนิมที่ตัดง่าย มีส่วนประกอบของกำมะถันและซีลีเนียมตามลำดับ ซึ่งส่วนใหญ่ใช้ในงานที่ต้องการการตัดง่ายและความเงางามสูง

เหล็กกล้าไร้สนิม 303Se ยังใช้ในการผลิตชิ้นส่วนที่ต้องใช้การขึ้นรูปด้วยความร้อนสูง เนื่องจากเหล็กกล้าไร้สนิมชนิดนี้มีคุณสมบัติในการขึ้นรูปด้วยความร้อนได้ดีภายใต้สภาวะดังกล่าว

304 เป็นเหล็กกล้าไร้สนิมอเนกประสงค์ชนิดหนึ่งซึ่งใช้กันอย่างแพร่หลายในการผลิตอุปกรณ์และชิ้นส่วนที่ต้องการประสิทธิภาพโดยรวมที่ดี (ความต้านทานการกัดกร่อนและความสามารถในการขึ้นรูป)

304L เป็นเหล็กกล้าไร้สนิมชนิด 304 ที่มีปริมาณคาร์บอนต่ำ ซึ่งใช้ในงานที่ต้องการการเชื่อม ปริมาณคาร์บอนที่ต่ำช่วยลดการตกตะกอนของคาร์ไบด์ในบริเวณที่ได้รับความร้อนใกล้กับรอยเชื่อม และการตกตะกอนของคาร์ไบด์อาจทำให้เกิดการกัดกร่อนตามขอบเกรน (การกัดกร่อนจากการเชื่อม) ของเหล็กกล้าไร้สนิมในบางสภาพแวดล้อม

304N เป็นเหล็กกล้าไร้สนิมชนิดหนึ่งที่มีส่วนผสมของไนโตรเจน จุดประสงค์ของการเติมไนโตรเจนคือเพื่อเพิ่มความแข็งแรงของเหล็กกล้า